مفصل زانو یکی از پرکاربردترین و تحتفشارترین مفاصل بدن است و نقش مهمی در حرکت و انجام فعالیتهای روزمره دارد. افزایش سن، اضافهوزن و حرکات تکراری میتوانند باعث تخریب تدریجی غضروف زانو و بروز آرتروز زانو شوند؛ عارضهای که با درد، خشکی مفصل و کاهش دامنه حرکتی همراه است و کیفیت زندگی بسیاری از افراد را تحت تأثیر قرار میدهد.
در میان روشهای درمانی مختلف، تزریق ژل زانو (ویسکوساپلیمنتیشن) بهعنوان یک روش کمتهاجمی و مبتنی بر شواهد علمی، توجه پزشکان و بیماران را به خود جلب کرده است. در این روش، ژلهای حاوی هیالورونیک اسید به داخل مفصل تزریق میشوند تا خواص طبیعی مایع مفصلی بهبود یابد، اصطکاک کاهش پیدا کند و شدت درد کمتر شود. بر اساس منابع معتبر علمی از جمله NCBI، هدف اصلی این درمان، بازگرداندن ویژگیهای ویسکوالاستیک مایع سینوویال و کمک به کاهش التهاب و درد مفصل است.
با توجه به تنوع برندها و فرمولاسیونهای موجود، انتخاب بهترین ژل برای تزریق زانو تصمیمی صرفاً تبلیغاتی نیست، بلکه باید بر اساس شدت آرتروز، شرایط بیمار و ویژگیهای علمی هر ژل انجام شود. در ادامه این مقاله، به بررسی معیارهای انتخاب و مقایسه ژلهای تزریقی زانو میپردازیم تا دیدی روشن و مبتنی بر پزشکی به این درمان داشته باشید.
تزریق ژل به زانو چیست و چگونه عمل میکند؟
برای درک اثربخشی تزریق ژل زانو، ابتدا باید با عملکرد طبیعی مفصل زانو آشنا شویم. در شرایط سالم، سطح داخلی مفصل توسط مایعی به نام مایع سینوویال پوشیده شده است که وظیفه روانسازی حرکات مفصل و جذب فشارهای وارده را بر عهده دارد. جزء اصلی این مایع، هیالورونیک اسید است؛ مولکولی که به مفصل خاصیت لزج و ارتجاعی میدهد و حرکت استخوانها را بدون درد و اصطکاک ممکن میسازد.
با پیشرفت آرتروز زانو، کیفیت و غلظت مایع سینوویال کاهش مییابد و مفصل خاصیت محافظتی خود را از دست میدهد. تزریق ژل به زانو که در پزشکی با عنوان ویسکوساپلیمنتیشن شناخته میشود، روشی است که در آن ژلهای حاوی هیالورونیک اسید با خلوص و وزن مولکولی مشخص، مستقیماً به فضای مفصلی تزریق میشوند تا این کمبود جبران شود.
مکانیسم اثر تزریق ژل زانو در کاهش درد
برخلاف داروهای مسکن که تنها انتقال پیام درد را مهار میکنند، ویسکوساپلیمنتیشن با اصلاح محیط داخلی مفصل عمل میکند. مهمترین اثرات این روش عبارتاند از:
- بهبود روانکاری و جذب فشار: هیالورونیک اسید اصطکاک بین سطوح استخوانی را کاهش داده و حرکت مفصل را نرمتر میکند.
- کاهش التهاب مفصلی: این ماده میتواند با تأثیر بر سلولهای التهابی سینوویوم، تولید واسطههای التهابی را کاهش دهد.
- حفظ و تغذیه غضروف باقیمانده: بهبود کیفیت مایع مفصلی، شرایط زیستی مناسبتری برای غضروف موجود فراهم میکند (بدون ایجاد غضروف جدید).
مطالعات منتشرشده در منابع علمی معتبر از جمله PubMed نشان میدهند که ویسکوساپلیمنتیشن با بازگرداندن ویسکوزیته و الاستیسیته مایع سینوویال، میتواند علائم آرتروز خفیف تا متوسط را برای مدت قابلتوجهی کاهش دهد و در مراحل اولیه، روند تخریب غضروف را کندتر کند.
بهترین رژیم غذایی برای درد زانو را در این مطلب مطالعه کنید.
تفاوت تزریق ژل زانو با تزریق کورتون
یکی از پرسشهای رایج بیماران، مقایسه تزریق ژل با تزریق کورتون است. این دو روش اهداف و نتایج متفاوتی دارند:
- تزریق کورتون: اثر ضدالتهابی سریع دارد و معمولاً طی چند روز درد را کاهش میدهد، اما اثر آن کوتاهمدت است و تزریق مکرر میتواند به بافت مفصل آسیب برساند.
- تزریق ژل (هیالورونیک اسید): شروع اثر آن تدریجیتر است (معمولاً ۲ تا ۳ هفته)، اما ماندگاری بیشتری دارد و در برخی بیماران تا ۶ ماه یا حتی یک سال موجب کاهش درد و بهبود عملکرد زانو میشود.
چه افرادی کاندید مناسب تزریق ژل زانو هستند؟
تزریق ژل برای همه بیماران توصیه نمیشود، اما در افراد زیر میتواند گزینه مناسبی باشد:
- مبتلایان به آرتروز خفیف تا متوسط زانو (درجات ۱ تا ۳)
- افرادی که به داروهای مسکن خوراکی پاسخ مناسب ندادهاند یا دچار عوارض گوارشی شدهاند
- بیمارانی که فعلاً کاندید جراحی تعویض مفصل نیستند یا تمایل به درمان کمتهاجمی دارند
- افرادی که هدف آنها کاهش درد و حفظ غضروف باقیمانده زانو است (نه بازسازی غضروف از دسترفته)
شناخت دقیق این مفاهیم، پایهای ضروری برای انتخاب بهترین ژل برای تزریق زانو و تصمیمگیری آگاهانه در مورد نوع ژل، برند و تعداد تزریق در ادامه مقاله خواهد بود.
مطالعه بیشتر: فواید اوزون تراپی برای زانو درد
بررسی انواع ژلهای زانو و معیارهای انتخاب بهترین گزینه
بازار ژلهای تزریق زانو بسیار گسترده است و همه محصولات از یک پایه مشترک یعنی هیالورونیک اسید ساخته شدهاند. با این حال، تکنولوژی تولید، غلظت، وزن مولکولی و منشأ ماده تفاوتهای مهمی ایجاد میکنند که تعیین میکند کدام ژل برای شرایط بیمار مناسبتر است. برای انتخاب بهترین گزینه، چند معیار کلیدی وجود دارد:
۱. ژلهای تکدوزی (Single Dose) و چنددوزی (Multi Dose)
- تکدوزی: تمام حجم درمانی (معمولاً ۳–۶ میلیلیتر) در یک سرنگ قرار دارد و تنها یک مراجعه نیاز است. تکنولوژیهای کراسلینک پیشرفته باعث افزایش ماندگاری این ژلها میشوند و خطر عفونت ناشی از تزریق مکرر کاهش مییابد.
- چنددوزی: شامل ۳ تا ۵ تزریق با فاصله حدود یک هفته است. اگرچه زمانبر است، برخی پزشکان معتقدند حجم کمتر در هر تزریق، تحمل مفصل را بهتر میکند و در برخی موارد هزینه کلی کاهش مییابد.
۲. منشأ هیالورونیک اسید
- منشأ حیوانی: معمولاً از تاج خروس استخراج میشود. حتی پس از خالصسازی، ریسک واکنش آلرژیک اندکی وجود دارد.
- منشأ میکروبیال (بیوتکنولوژی): هیالورونیک اسید حاصل از تخمیر باکتریایی، خالصتر است و بدون پروتئین حیوانی، خطر واکنش ایمنی را کاهش میدهد. بسیاری از بهترین ژلهای خارجی موجود از این روش تولید میشوند.
۳. وزن مولکولی و تکنولوژی کراسلینک
- وزن مولکولی بالا: ماندگاری طولانیتر و خاصیت ضربهگیری بهتر، اما تزریق آن کمی دشوارتر است.
- کراسلینک (Cross-linking): زنجیرههای هیالورونیک اسید به هم متصل میشوند تا در برابر شکستن توسط آنزیمها مقاوم شوند. ژلهای کراسلینکشده، مانند برخی برندهای مشهور، ماندگاری بیشتری دارند.
چرا یک ژل برای همه مناسب نیست؟
انتخاب بهترین ژل به شدت آرتروز، شرایط جسمانی و سابقه حساسیت بیمار بستگی دارد:
- آرتروز خفیف: ژل با وزن مولکولی پایینتر و هزینه کمتر ممکن است کافی باشد.
- آرتروز متوسط تا شدید: ژلهای با حجم بالاتر و کراسلینکشده عملکرد ضربهگیری بهتری دارند.
- سابقه حساسیت شدید: بهتر است از ژل با منشأ میکروبیال استفاده شود.
مطابق گایدلاینهای بالینی اروپا، انتخاب ژل باید بر اساس شدت بیماری، وزن بیمار و ویژگیهای فارماکولوژیک محصول شخصیسازی شود تا بالاترین بازدهی بالینی حاصل گردد. (NCBI)
مطالعه بیشتر: بهترین روغن برای زانو درد
بهترین ژل برای تزریق زانو: معرفی و مقایسه
پس از بررسی معیارهای انتخاب، در این بخش به معرفی و مقایسه معتبرترین برندهای ژل تزریق زانو میپردازیم. باید توجه داشت که هیچ محصولی «بهترین مطلق» برای همه بیماران نیست و انتخاب مناسب بستگی به شدت آرتروز، شرایط جسمانی و هدف درمان دارد.
1) دورولین (Durolane)
دورالون که توسط شرکت «بایوکم» سوئیس تولید میشود، یکی از محبوبترین گزینهها در میان متخصصان ارتوپدی است. این محصول با تکنولوژی منحصربهفرد STABILIZ تولید میشود که طی آن، هیالورونیک اسید بدون استفاده از مواد شیمیایی اضافی، پایدار و کراسلینک میشود.
- مزایا: ماندگاری طولانی (۶ تا ۱۲ ماه)، کاهش نیاز به تزریقهای مکرر و کاهش ریسک عفونت.
- کاربرد ایدهآل: بیمارانی که دنبال راحتی بیشتر و اثر طولانیمدت هستند.
2) سینوویک (Synvisc)
سینوویک (Synvisc-One) محصولی از شرکت «سنتیفیک» آمریکا است که سالهاست در بازار حضور دارد. این ژل از هیالورونیک اسید با ساختاری بسیار غلیظ مشابه مایع مفصلی طبیعی تولید شده است.
- مزایا: مناسب زانوهای با ساییدگی شدید و اصطکاک بالا.
- نکته: منشأ حیوانی دارد، احتمال واکنش آلرژیک اندک ولی بالاتر از محصولات میکروبیال. تزریق به صورت تکدوزی یا چنددوزی انجام میشود.
3) مونوویس (Monovisc)
مونوویس محصولی از شرکت «آنالایز» کانادا است که به عنوان یکی از بهترین ژلهای تکدوزی با منشأ باکتریایی شناخته میشود. این ژل از هیالورونیک اسید با وزن مولکولی بالا تولید شده و فاقد مواد حیوانی است.
- مزایا: ریسک حساسیت بسیار پایین، تزریق راحت و مناسب بیمارانی که یک بار مراجعه را ترجیح میدهند.
4) هیالوفاست (Hyalofast)
اگرچه هیالوفاست دقیقاً مانند موارد بالا یک ژل تزریقی ساده نیست، اما در بحث «غضروف سازی زانوها» جایگاه ویژهای دارد. این محصول به صورت غشا یا اسفنج (Matrix) است که پس از قرارگیری در مفصل، به عنوان یک داربست برای سلولهای بنیادی عمل میکند.
- کاربرد ایدهآل: ترمیم نقصهای غضروفی محدود، پیشگیری از پیشرفت آرتروز و اغلب همراه با آرتروسکوپی استفاده میشود.
انتخاب مناسب بین این برندها باید توسط پزشک متخصص و بر اساس معاینه بالینی، تصاویر رادیولوژی و شرایط فردی بیمار انجام شود. پژوهشها نشان دادهاند که اثربخشی ژلها زمانی تضمین میشود که تکنیک تزریق صحیح و بر اساس پروتکل انجام شود.
برای آشنایی با بهترین قرص برای زانو درد این مطلب را مطالعه کنید.
غضروفسازی زانوها؛ حقیقت یا انتظار غیرواقعی؟
یکی از پرتکرارترین پرسشهایی که بیماران مبتلا به آرتروز مطرح میکنند، این است که آیا تزریق ژل زانو میتواند غضروف از دست رفته را بازسازی کند؟ امید به بازگشت زانو به حالت اولیه و جوانی، انتظاری رایج است، اما درک علمی و واقعبینانه از این موضوع برای مدیریت انتظار بیمار حیاتی است.
آیا تزریق ژل غضروف از دست رفته را بازسازی میکند؟
به صورت علمی کوتاه، پاسخ منفی است. تزریق ژل یا هیالورونیک اسید نمیتواند غضروف هیالینی آسیبدیده را به شکل کامل بازسازی کند. غضروف مفصل زانو بافتی فاقد عروق خونی است و توانایی ترمیم محدودی دارد؛ زمانی که لایههای عمیق غضروف ساییده شود، بدن قادر به جایگزینی آن با غضروف طبیعی نیست.
با این حال، تزریق ژل میتواند نقش محافظتی داشته باشد:
- کاهش التهاب: اثر ضدالتهابی هیالورونیک اسید فشار مکانیکی و تحریک التهابی روی غضروف باقیمانده را کاهش میدهد.
- بهبود روانکاری مفصل: حرکت نرمتر استخوانها، سایش غضروف سالم را کاهش میدهد.
- حفظ بافت باقیمانده: غضروف سالم دیرتر دچار تخریب میشود و عملکرد مفصل بهتر حفظ میشود.
مطالعات اخیر نشان دادهاند که برخی فرمولاسیونهای خاص هیالورونیک اسید ممکن است با تحریک سلولهای غضروفی (کندروسیتها) تولید اجزای ماتریکس خارجی غضروف را کمی افزایش دهند، اما این اثر محدود است و نمیتوان آن را غضروفسازی کامل نامید.
مطابق مقاله مروری منتشرشده در مجله معتبر Knee Surgery, Sports Traumatology, Arthroscopy (PubMed):
شواهد موجود نشان میدهند که ویسکوساپلمنتاسیون به طور مستقیم غضروف هیالین را بازسازی نمیکند، اما با اثرات ضدالتهابی و بهبود محیط مفصل، میتواند از پیشرفت تخریب غضروف جلوگیری کرده و بافت باقیمانده را حفظ کند.
مطالعه بیشتر: کمبود چه ویتامینی باعث زانو درد میشود؟
مراحل انجام تزریق ژل به زانو
تصمیم برای انجام تزریق ژل زانو نیازمند آگاهی از مراحل پروسه، مدت زمان بهبود و عوارض احتمالی است. خوشبختانه، این روش یک فرآیند سرپایی کوتاه و کمتهاجمی است که معمولاً کمتر از ۱۵ تا ۲۰ دقیقه طول میکشد.
نحوه تزریق ژل
- آمادهسازی: بیمار روی تخت معاینه دراز میکشد و زانو در حالت خمیده (حدود ۹۰ درجه) قرار میگیرد. ناحیه تزریق با ضدعفونیکننده (مانند الکل یا بتادین) تمیز میشود.
- بیحسی موضعی: برای کاهش درد سوزن، مقدار کمی لیدوکائین روی پوست یا مسیر تزریق استفاده میشود.
- تزریق ژل: پزشک با یک سوزن ظریف، ژل را به داخل حفره مفصلی تزریق میکند. در بسیاری از کلینیکها، تزریق تحت هدایت سونوگرافی انجام میشود تا دقت بالاتر رفته و از آسیب به بافتهای اطراف جلوگیری شود.
- پانسمان: پس از خارج کردن سوزن، یک بانداژ کوچک روی محل تزریق قرار میگیرد.
دوره نقاهت و زمان بهبود
مزیت مهم تزریق ژل نسبت به جراحی، دوره نقاهت کوتاه آن است:
- بلافاصله پس از تزریق: میتوانید زانو را خم و راست کنید و راه بروید، اما از فشار زیاد خودداری کنید.
- ۲۴ تا ۴۸ ساعت اول: استراحت نسبی توصیه میشود و از فعالیتهای سنگین مانند دویدن، پلهنوردی و بلند کردن اجسام سنگین پرهیز شود. همچنین از سونا یا جکوزی اجتناب کنید.
- شروع اثرات درمانی: برخلاف کورتون، اثر ژل تدریجی است؛ کاهش درد معمولاً ۲ تا ۳ هفته بعد آغاز شده و بهترین نتایج اغلب در پایان ماه اول مشاهده میشود.
- مدت ماندگاری: اثرات بسته به برند و شدت آرتروز، معمولاً بین ۶ تا ۱۲ ماه باقی میماند و تزریق میتواند پس از پایان اثر تکرار شود.
مطابق پروتکلهای بالینی استاندارد (NCBI):
اثرات کامل ویسکوساپلمنتاسیون ممکن است تا ۵ هفته پس از تزریق ظاهر نشود و استراحت کوتاه مدت پس از پروسه میتواند نتایج بالینی را بهبود بخشد.
آیا تزریق ژل دردناک است؟
احساس درد در حین تزریق از فردی به فرد دیگر متفاوت است، اما اکثر بیماران آن را قابل تحمل توصیف میکنند. ممکن است فشار یا سنگینی در زانو هنگام ورود ژل احساس شود که کاملاً طبیعی است. استفاده از سوزنهای ظریف و بیحسی موضعی ناراحتی را به حداقل میرساند.
عوارض تزریق ژل برای زانو درد
تزریق هیالورونیک اسید به دلیل همسان بودن با مواد طبیعی بدن یکی از ایمنترین درمانهای ارتوپدی محسوب میشود. با این حال، مانند هر روش درمانی، عوارض خفیف و موقت ممکن است رخ دهد:
عوارض شایع و موقت
- تورم و درد موضعی: رایجترین عارضه، تورم خفیف و حساسیت در ناحیه تزریق است که معمولاً ۲۴ تا ۴۸ ساعت برطرف میشود. استفاده از کمپرس سرد در روز اول میتواند موثر باشد.
- احساس گرما یا قرمزی: گاهی مفصل کمی داغ یا قرمز میشود که نشاندهنده یک واکنش التهابی خفیف است.
- افزایش موقت درد: در برخی بیماران، درد زانو چند روز پس از تزریق کمی بیشتر میشود. این وضعیت موقت است و با استراحت و مسکنهای ساده قابل کنترل است.
عوارض جدی (نادر)
عوارض شدید مانند عفونت مفصلی بسیار نادر هستند (کمتر از ۱ در ۱۰,۰۰۰ مورد). در صورت بروز هر یک از علائم زیر، باید فوراً به پزشک مراجعه شود:
- تب شدید یا لرز
- قرمزی و تورم شدید مفصل
- درد غیرقابل تحمل در ناحیه تزریق
جمعبندی: تزریق ژل برای زانو به طور کلی ایمن است و عوارض آن معمولاً کوتاهمدت و قابل کنترل هستند، به شرطی که پروسه توسط پزشک متخصص و در شرایط استریل انجام شود.
برای آشنایی با روشهای درمان خانگی زانو درد این مطلب را مطالعه کنید.
هزینه تزریق ژل به زانو
یکی از سوالات رایج بیماران درباره تزریق ژل زانو، هزینه نهایی این درمان است. قیمت ثابت نیست و تحت تأثیر چند عامل مهم قرار دارد. درک این عوامل به شما کمک میکند تصمیمی آگاهانه و بهصرفه برای سلامت زانوی خود اتخاذ کنید.
عوامل موثر بر هزینه تزریق ژل
- برند و نوع ژل: ژلهای تکدوزی و پیشرفته مانند Durolane یا Monovisc معمولاً گرانتر هستند، اما ماندگاری طولانیتر و کیفیت بالاتر مواد اولیه دارند. برندهای قدیمی یا چنددوزی معمولاً هزینه کمتری دارند، اما ممکن است نیاز به تزریقهای متعدد باشد.
- دستمزد پزشک متخصص: مهارت و تجربه پزشک، بهخصوص هنگام تزریق تحت هدایت سونوگرافی، بخشی از هزینه را تشکیل میدهد. تزریق دقیق نه تنها اثربخشی را افزایش میدهد، بلکه ریسک عوارض را کاهش میدهد.
- هزینه کلینیک و تجهیزات: استفاده از اتاق استریل، تجهیزات سونوگرافی و مراقبتهای پس از تزریق بر قیمت نهایی تأثیر دارد.
- تعداد دوزها: اگرچه ژلهای تکدوزی ممکن است گرانتر به نظر برسند، اما هزینه کل تزریقهای متعدد ژلهای چنددوزی (۳ تا ۵ جلسه) میتواند برابر یا حتی بیشتر از گزینه تکدوزی باشد.
نکته مهم
ارزانترین گزینه همیشه بهترین انتخاب نیست. سلامت مفاصل سرمایهای است که صرفهجویی بیمورد در آن ممکن است منجر به عوارض، کاهش کیفیت زندگی و نیاز به درمانهای پرهزینهتر در آینده شود. انتخاب ژل مناسب باید بر اساس کیفیت، اثربخشی و شرایط فردی بیمار صورت گیرد، نه صرفاً قیمت.
سخن آخر
تزریق ژل زانو (ویسکوساپلیمنتاسیون) یک روش کمتهاجمی، ایمن و مبتنی بر شواهد علمی است که میتواند درد ناشی از آرتروز خفیف تا متوسط را کاهش دهد و عملکرد مفصل را بهبود ببخشد. این درمان با بازگرداندن ویژگیهای ویسکوالاستیک مایع سینوویال، کاهش التهاب و بهبود روانکاری مفصل، نقش محافظتی مهمی برای غضروف باقیمانده ایفا میکند، اگرچه قادر به بازسازی کامل غضروف از دست رفته نیست. انتخاب بهترین ژل برای تزریق زانو باید بر اساس شدت آرتروز، وزن مولکولی ژل، تکنولوژی کراسلینک، منشأ ماده و شرایط جسمانی بیمار صورت گیرد تا حداکثر اثربخشی بالینی حاصل شود.
علاوه بر تزریق ژل، استفاده منظم از زانوبند طبی میتواند به عنوان یک راهکار مکمل بسیار موثر عمل کند. زانوبند با حمایت مکانیکی از مفصل، کاهش فشار و توزیع بهتر وزن بر روی زانو، به حفاظت غضروف و کاهش درد کمک میکند. مطالعات بالینی نشان دادهاند که ترکیب درمانهای محافظتی مانند زانوبند با تزریق ژل، نتایج درمانی پایدارتر و کاهش سریعتر علائم آرتروز را به همراه دارد. بنابراین، برای افرادی که با مشکلات زانو مواجه هستند، استفاده همزمان از ژل تزریقی برای بهبود محیط مفصل و زانوبند طبی برای حمایت مکانیکی یک رویکرد علمی و مؤثر برای حفظ سلامت زانو و بهبود کیفیت زندگی محسوب میشود.
در این بین استفاده از زانوبندهای تخصصیتر مانند زاپیامکس میتواند اثرگذاری به مراتب بهتری در کاهش درد و خشکی زانو ناشی از مشکلاتی مانند آرتروز داشته باشد. این زانوبند با استفاده همزمان از سه فناوری درمانی اولتراسوند، مادون قرمز و کلاک پالس مشابه یک دستگاه فیزیوتراپی خانگی عمل میکند و این موضوع در بسیاری از نظرات درباره زاپیامکس توسط کاربران مطرح شده است. برای اطلاع از سایر ویژگیهای این محصول سایت مدیبازار را بررسی کنید.
پرسشهای پرتکرار
1. بهترین برند ژل برای تزریق زانو کدام است؟
پاسخ واحدی برای «بهترین ژل» وجود ندارد و انتخاب آن به شدت به شرایط بیمار بستگی دارد. با این حال، دورالون (Durolane) به دلیل تکنولوژی تکدوزی و ماندگاری بالا، و سینوویک (Synvisc) به دلیل غلظت و ضربهگیری فوقالعاده، از محبوبترین و معتبرترین گزینهها نزد متخصصان ارتوپدی هستند. انتخاب نهایی باید توسط پزشک بر اساس میزان ساییدگی زانو انجام شود.
2. آیا تزریق ژل برای زانو درد خوب است؟
بله، تزریق ژل یکی از روشهای موثر برای کاهش درد ناشی از آرتروز خفیف تا متوسط است. این روش با جایگزینی مایع مفصلی و روانکردن زانو، درد را به مرور زمان (معمولاً ظرف ۳ هفته) کاهش میدهد و اثرات آن تا ۶ تا ۱۲ ماه باقی میماند.
3. آیا تزریق ژل برای زانو، درد دارد؟
خیر، تزریق ژل معمولاً دردناک نیست. این پروسه سرپایی است و قبل از تزریق از بیحسی موضعی استفاده میشود. بیمار تنها ممکن است حسی از فشار یا سنگینی لحظهای در زانو را هنگام ورود ژل احساس کند که کاملاً طبیعی و قابل تحمل است.
4. هزینه تزریق ژل به زانو چقدر است؟
هزینه تزریق ژل ثابت نیست و به برند ژل (ایرانی یا خارجی)، تعداد دوزها و دستمزد پزشک بستگی دارد. به طور کلی، ژلهای تکدوزی خارجی مانند Durolane هزینه بالاتری نسبت به ژلهای چنددوزی دارند، اما چون نیاز به مراجعه مکرر ندارند، از نظر زمانی و هزینههای رفتوآمد به صرفهترند.
5. آیا غضروف سازی زانوها با تزریق ژل امکان پذیر است؟
خیر، تزریق ژل غضروف از دست رفته را بازسازی نمیکند. این روش صرفاً با بهبود روانکاری و کاهش التهاب، از تخریب بیشتر غضروفهای باقیمانده جلوگیری میکند و محیط مفصل را برای تغذیه غضروف مناسبتر میسازد. برای غضروفسازی معمولاً از روشهای پیوند سلول بنیادی یا PRP استفاده میشود.
