آرتروسکوپی زانو چیست | عمل آرتروسکوپی | بررسی کامل کاربردها، آرتروسکوپی مینیسک و هزینه جراحی

آرتروسکوپی زانو چیست؟

آرتروسکوپی زانو (Knee Arthroscopy) یک روش کم‌تهاجمی برای بررسی و درمان برخی مشکلات داخل مفصل زانو است. در این روش، جراح ارتوپد با ایجاد چند برش کوچک روی پوست، دوربینی باریک به نام آرتروسکوپ (Arthroscope) را وارد مفصل می‌کند تا ساختارهای داخلی مانند مینیسک، رباط‌ها، غضروف مفصلی و پرده سینوویال را با دقت مشاهده کند. در صورت نیاز، ابزارهای ظریف جراحی نیز از همان برش‌ها وارد مفصل شده و درمان هم‌زمان انجام می‌شود.

برخلاف جراحی باز که نیاز به برش بزرگ‌تری دارد، در آرتروسکوپی دسترسی به مفصل از طریق برش‌های کوچک انجام می‌شود. به همین دلیل، این روش در بسیاری از بیماران با آسیب کمتر به بافت‌های اطراف، درد پس از عمل کمتر و دوره بهبودی کوتاه‌تر نسبت به جراحی باز همراه است؛ البته میزان بهبودی به نوع آسیب، وسعت جراحی و شرایط هر بیمار بستگی دارد و برای همه افراد یکسان نیست.
منابع: American Academy of Orthopaedic Surgeons (AAOS)، American Orthopaedic Society for Sports Medicine (AOSSM).

بیشتر : فواید یخ برای زانودرد

آرتروسکوپی زانو برای چه مشکلاتی انجام می‌شود؟

بسته به علت درد یا آسیب، پزشک ممکن است از آرتروسکوپی برای بررسی یا درمان برخی از مشکلات زیر استفاده کند:

• پارگی مینیسک زانو: یکی از شایع‌ترین دلایل انجام آرتروسکوپی که ممکن است با ترمیم یا برداشتن بخش آسیب‌دیده درمان شود.
• آسیب برخی رباط‌های زانو: مانند ارزیابی یا درمان آسیب‌های رباط صلیبی در شرایطی که جراح آن را مناسب بداند.
• آسیب‌های غضروف مفصلی: برای بررسی یا انجام برخی اقدامات درمانی روی نواحی آسیب‌دیده غضروف.
• وجود جسم آزاد داخل مفصل: قطعات کوچک استخوان یا غضروف که باعث قفل شدن، گیر کردن یا درد زانو می‌شوند.
• برخی التهاب‌های داخل مفصل: مانند مواردی که نیاز به بررسی یا برداشت بخشی از بافت سینوویال وجود دارد.

در نهایت، اینکه عمل آرتروسکوپی برای یک بیمار مناسب باشد یا خیر، تنها بر اساس علائم ظاهری تعیین نمی‌شود. پزشک با در نظر گرفتن عواملی مانند شرح حال، معاینه فیزیکی، نتایج MRI یا سایر روش‌های تصویربرداری، سن، سطح فعالیت و علت اصلی آسیب تصمیم می‌گیرد که آیا آرتروسکوپی بهترین گزینه درمانی است یا باید از روش‌های دیگری استفاده شود.

معرفی قرص : قرص آلن ایکس ال 100

چه زمانی آرتروسکوپی زانو توصیه نمی‌شود؟

اگرچه آرتروسکوپی زانو یکی از رایج‌ترین روش‌های جراحی ارتوپدی است، اما برای همه افرادی که دچار زانو درد هستند، انتخاب مناسبی محسوب نمی‌شود. طی سال‌های اخیر، مطالعات و راهنماهای معتبر پزشکی نشان داده‌اند که در برخی شرایط، درمان‌های غیرجراحی می‌توانند نتایجی مشابه یا حتی مناسب‌تر از آرتروسکوپی داشته باشند. به همین دلیل، تصمیم برای انجام این عمل باید بر اساس علت اصلی مشکل زانو، یافته‌های معاینه، نتایج تصویربرداری و نظر جراح ارتوپد گرفته شود.

در جدول زیر، وضعیت‌هایی را مشاهده می‌کنید که آرتروسکوپی معمولاً در آن‌ها توصیه نمی‌شود یا به‌عنوان اولین انتخاب درمانی در نظر گرفته نمی‌شود.

چرا در برخی بیماران آرتروسکوپی انتخاب مناسبی نیست؟

یکی از مهم‌ترین تغییرات در راهنماهای درمانی سال‌های اخیر، مربوط به آرتروز زانو است. در گذشته، آرتروسکوپی برای بسیاری از بیماران مبتلا به آرتروز انجام می‌شد، اما نتایج پژوهش‌های جدید نشان داده‌اند که در افراد مبتلا به آرتروز دژنراتیو بدون علائم مکانیکی مشخص، این جراحی معمولاً نسبت به درمان‌های غیرجراحی مانند فیزیوتراپی، تمرین‌درمانی و سایر اقدامات محافظه‌کارانه برتری قابل‌توجهی ایجاد نمی‌کند.

به همین دلیل، بسیاری از انجمن‌های علمی توصیه می‌کنند که قبل از تصمیم‌گیری برای جراحی، علت اصلی درد زانو به‌دقت بررسی شود و مشخص شود آیا منبع درد، ضایعه‌ای است که واقعاً با آرتروسکوپی قابل درمان باشد یا خیر.

معرفی روش درمانی : اوزون تراپی برای زانودرد

در چه شرایطی ممکن است آرتروسکوپی همچنان گزینه مناسبی باشد؟

وجود آرتروز به‌تنهایی به این معنا نیست که آرتروسکوپی هیچ‌گاه انجام نمی‌شود. در برخی شرایط، پزشک ممکن است این روش را همچنان مناسب بداند؛ برای مثال:

• وجود جسم آزاد داخل مفصل که باعث گیر کردن یا قفل شدن زانو می‌شود.
• برخی پارگی‌های مینیسک که با علائم مکانیکی واضح همراه هستند.
• بعضی از آسیب‌های غضروفی یا رباطی که نیاز به مداخله جراحی دارند.
• شرایطی که پس از ارزیابی کامل، جراح تشخیص دهد آرتروسکوپی می‌تواند به رفع مشکل اصلی بیمار کمک کند.

نکته علمی

امروزه تصمیم برای انجام آرتروسکوپی، بیشتر از گذشته بر پایه انتخاب صحیح بیمار (Patient Selection) است. یعنی موفقیت این جراحی تنها به مهارت جراح وابسته نیست، بلکه به این موضوع بستگی دارد که آیا علت درد و محدودیت حرکتی بیمار، از مشکلاتی باشد که واقعاً با آرتروسکوپی قابل درمان هستند یا خیر. به همین دلیل، بررسی دقیق شرح حال، معاینه بالینی و تصویربرداری پیش از جراحی اهمیت زیادی دارد.

چه زمانی پزشک آرتروسکوپی زانو را پیشنهاد می‌دهد؟

تصمیم برای انجام عمل آرتروسکوپی زانو تنها بر اساس وجود درد یا مشاهده یک یافته در MRI گرفته نمی‌شود. پزشک ابتدا علت اصلی علائم، شدت آسیب، میزان محدودیت حرکتی، نتیجه درمان‌های غیرجراحی و شرایط عمومی بیمار را ارزیابی می‌کند. در صورتی که بررسی‌ها نشان دهند مشکل داخل مفصل با آرتروسکوپی قابل درمان است، این روش ممکن است به‌عنوان یکی از گزینه‌های درمانی پیشنهاد شود.

معرفی قرص : گاباپنتین برای زانودرد خوبه

در جدول زیر، شایع‌ترین شرایطی که ممکن است پزشک انجام آرتروسکوپی را مدنظر قرار دهد، آورده شده است.

البته وجود یکی از این مشکلات به معنای قطعی بودن نیاز به جراحی نیست. در بسیاری از بیماران، درمان‌های غیرجراحی مانند فیزیوتراپی، اصلاح فعالیت، تمرین‌درمانی یا سایر روش‌های محافظه‌کارانه ابتدا بررسی می‌شوند و تنها در صورت مناسب بودن شرایط، آرتروسکوپی به‌عنوان گزینه درمانی انتخاب می‌شود.

مطالعه بیشتر : برای خشکی زانو چی بخوریم

پزشک برای تصمیم‌گیری چه عواملی را بررسی می‌کند؟

پیش از پیشنهاد آرتروسکوپی، معمولاً مجموعه‌ای از عوامل ارزیابی می‌شوند تا مشخص شود این روش می‌تواند به رفع علت اصلی مشکل کمک کند یا خیر. مهم‌ترین این عوامل عبارت‌اند از:

• نوع آسیب زانو: برای مثال پارگی مینیسک، آسیب رباط یا ضایعات غضروفی.
• شدت علائم بیمار: مانند درد، تورم، قفل شدن یا گیر کردن مفصل.
• نتایج معاینه بالینی: بررسی دامنه حرکتی، پایداری رباط‌ها و محل درد.
• تصویربرداری: MRI، رادیوگرافی یا سایر روش‌های تشخیصی در صورت نیاز.
• پاسخ به درمان‌های غیرجراحی: اینکه آیا روش‌های محافظه‌کارانه علائم را کاهش داده‌اند یا خیر.
• سن، میزان فعالیت و انتظارات بیمار: نیازهای شغلی، ورزشی و سبک زندگی می‌توانند در انتخاب روش درمان نقش داشته باشند.

حتما بخوانید : جراحی تعویض مفصل زانو

نکته علمی

امروزه در ارتوپدی، انتخاب صحیح بیمار (Appropriate Patient Selection) یکی از مهم‌ترین عوامل موفقیت آرتروسکوپی محسوب می‌شود. به همین دلیل، پزشکان تنها به نتیجه MRI تکیه نمی‌کنند؛ بلکه علائم بیمار، یافته‌های معاینه، سطح فعالیت و شواهد علمی موجود را نیز در تصمیم‌گیری لحاظ می‌کنند. حتی ممکن است دو بیمار با یافته‌های تصویربرداری مشابه، به دلیل تفاوت در علائم یا شرایط بالینی، درمان‌های متفاوتی دریافت کنند.

عمل آرتروسکوپی زانو چگونه انجام می‌شود؟

عمل آرتروسکوپی زانو معمولاً با استفاده از ابزارهای ظریف جراحی و یک دوربین کوچک به نام آرتروسکوپ انجام می‌شود. این دوربین تصاویر باکیفیتی از داخل مفصل را به مانیتور منتقل می‌کند و به جراح اجازه می‌دهد بدون نیاز به ایجاد برش‌های بزرگ، ساختارهای داخلی زانو را مشاهده و در صورت لزوم درمان کند.

یشنهاد برای مطالعه : فواید پای مرغ برای زانودرد

نوع بیهوشی یا بی‌حسی، مدت زمان جراحی و اقدام درمانی انجام‌شده، بسته به نوع آسیب و شرایط بیمار متفاوت است. به همین دلیل، روند عمل ممکن است از فردی به فرد دیگر تفاوت داشته باشد.

مراحل انجام آرتروسکوپی زانو

به طور کلی، این جراحی در چند مرحله انجام می‌شود.

۱. آماده‌سازی بیمار

پیش از شروع عمل، تیم درمان وضعیت عمومی بیمار، پرونده پزشکی، نتایج آزمایش‌ها و تصاویر MRI یا رادیوگرافی را بررسی می‌کند. سپس با توجه به نوع جراحی، بیهوشی عمومی یا بی‌حسی ناحیه‌ای انجام می‌شود.

۲. ایجاد برش‌های کوچک روی زانو

جراح معمولاً دو یا چند برش کوچک در اطراف مفصل زانو ایجاد می‌کند. اندازه این برش‌ها معمولاً بسیار کوچک است و تنها برای ورود دوربین و ابزارهای جراحی استفاده می‌شوند.

۳. ورود آرتروسکوپ به داخل مفصل

آرتروسکوپ از طریق یکی از برش‌ها وارد مفصل می‌شود. این دوربین تصاویر زنده و بزرگ‌نمایی‌شده‌ای از ساختارهای داخلی زانو مانند مینیسک، رباط‌ها، غضروف مفصلی و پرده سینوویال را روی مانیتور نمایش می‌دهد.

مهم برای دانستن : علائم و درمان های آرتروز زانو

در بسیاری از موارد، برای دید بهتر داخل مفصل، محلول استریل به داخل زانو وارد می‌شود تا فضای مفصل بازتر شده و مشاهده ساختارها آسان‌تر باشد.

۴. بررسی دقیق ساختارهای داخل زانو

در این مرحله، جراح تمام قسمت‌های مهم مفصل را بررسی می‌کند تا محل و شدت آسیب مشخص شود. این ارزیابی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• بررسی سلامت مینیسک داخلی و خارجی
• ارزیابی رباط‌های داخل مفصل
• بررسی سطح غضروف مفصلی
• جستجوی اجسام آزاد داخل مفصل
• ارزیابی پرده سینوویال و سایر بافت‌های داخلی

معرفی درمان های غیر پزشکی : بهترین روغن برای زانودرد

۵. انجام درمان در صورت نیاز

اگر در حین بررسی مشخص شود که آسیب با آرتروسکوپی قابل درمان است، جراح ابزارهای ظریف جراحی را از طریق برش‌های دیگر وارد مفصل می‌کند و اقدام درمانی موردنظر را انجام می‌دهد.

این اقدامات ممکن است شامل موارد زیر باشند:

• ترمیم مینیسک
• برداشتن بخش آسیب‌دیده مینیسک
• خارج کردن جسم آزاد داخل مفصل
• درمان برخی ضایعات غضروفی
• برداشت بخشی از بافت سینوویال در موارد خاص

۶. پایان جراحی و بستن برش‌ها

پس از اتمام جراحی، ابزارها از مفصل خارج می‌شوند، مایع اضافی تخلیه شده و برش‌های کوچک با بخیه یا چسب‌های جراحی بسته می‌شوند. در پایان نیز پانسمان مناسب روی محل برش‌ها قرار می‌گیرد و بیمار برای طی کردن مراحل ریکاوری به بخش مربوطه منتقل می‌شود.

معرفی قرص : قرص سلکوکسیب چیست

نقش زانوبند رزوسیدال پس از آرتروسکوپی زانو

پس از انجام آرتروسکوپی زانو، بسیاری از افراد برای بازگشت تدریجی به فعالیت‌های روزمره، نیاز به کنترل درد، کاهش خشکی مفصل و حمایت از روند بازتوانی دارند. در این مرحله، رزوسیدال تراپی می‌تواند به‌عنوان یک روش مکمل در کنار برنامه توانبخشی توصیه‌شده توسط پزشک مورد توجه قرار گیرد. زانوبند رزوسیدال با بهره‌گیری از فناوری UIS شامل اولتراسوند، مادون‌قرمز و شاک‌ویو، به بهبود گردش خون موضعی، کاهش التهاب و حمایت از فرآیندهای طبیعی ترمیم بافت کمک می‌کند. برخی کاربران پس از دوره نقاهت آرتروسکوپی، تجربه مثبتی از کاهش خشکی زانو، راحت‌تر شدن حرکت مفصل و کاهش ناراحتی‌های روزانه با استفاده از این محصول گزارش کرده‌اند. البته میزان تأثیرگذاری رزوسیدال می‌تواند بر اساس نوع آسیب، شرایط فرد و روند درمان متفاوت باشد و این محصول جایگزین فیزیوتراپی یا مراقبت‌های تخصصی پس از جراحی نیست.

پیشنهادی : نظرات درباره رزوسیدال

آرتروسکوپی مینیسک زانو چیست؟

آرتروسکوپی مینیسک زانو یکی از شایع‌ترین انواع آرتروسکوپی است که برای بررسی و درمان برخی پارگی‌های مینیسک انجام می‌شود. مینیسک‌ها دو قطعه غضروف فیبری هلالی‌شکل هستند که بین استخوان ران و ساق قرار گرفته‌اند و در توزیع فشار، جذب ضربه، افزایش پایداری مفصل و محافظت از غضروف زانو نقش مهمی دارند.

هنگامی که مینیسک بر اثر آسیب ورزشی، ضربه یا فرسایش ناشی از افزایش سن دچار پارگی می‌شود، ممکن است علائمی مانند درد، تورم، قفل شدن زانو یا محدودیت حرکتی ایجاد شود. در چنین شرایطی، پزشک پس از معاینه و بررسی نتایج تصویربرداری، ممکن است آرتروسکوپی را به‌عنوان یکی از گزینه‌های درمانی در نظر بگیرد.

بیشتر بخوانید : علت خارش پا از زانو به پایین

نکته علمی

همه پارگی‌های مینیسک نیاز به جراحی ندارند. در بسیاری از موارد، به‌ویژه برخی پارگی‌های دژنراتیو یا پارگی‌هایی که علائم خفیف ایجاد می‌کنند، ممکن است ابتدا درمان‌های غیرجراحی مانند تمرین‌درمانی، فیزیوتراپی یا سایر روش‌های محافظه‌کارانه بررسی شوند. تصمیم نهایی به نوع پارگی، علائم بیمار و نظر جراح ارتوپد بستگی دارد.

در آرتروسکوپی مینیسک چه اقداماتی ممکن است انجام شود؟

هدف از آرتروسکوپی، تنها مشاهده پارگی نیست؛ بلکه در صورت مناسب بودن شرایط، درمان نیز هم‌زمان انجام می‌شود. بسته به نوع آسیب، جراح ممکن است یکی از اقدامات زیر را انجام دهد:

• ترمیم مینیسک (Meniscus Repair): در برخی پارگی‌ها، به‌ویژه زمانی که پارگی در ناحیه دارای خون‌رسانی مناسب قرار دارد، امکان بخیه و ترمیم مینیسک وجود دارد.
• برداشت بخشی از مینیسک (Partial Meniscectomy): اگر پارگی قابل ترمیم نباشد، ممکن است تنها قسمت آسیب‌دیده برداشته شود و بخش سالم مینیسک تا حد امکان حفظ شود.
• بررسی سایر ساختارهای مفصل: در صورت وجود آسیب‌های هم‌زمان مانند ضایعات غضروفی یا آسیب رباط‌ها، جراح آن‌ها را نیز ارزیابی می‌کند.

بیشتر بخوانید : ویتامین برای زانودرد

تفاوت ترمیم مینیسک و برداشت بخشی از مینیسک

چه عواملی در انتخاب روش درمان مینیسک نقش دارند؟

پزشک برای انتخاب مناسب‌ترین روش درمان، مجموعه‌ای از عوامل را بررسی می‌کند، از جمله:

• محل پارگی مینیسک: برخی نواحی خون‌رسانی بهتری دارند و احتمال ترمیم در آن‌ها بیشتر است.
• نوع و الگوی پارگی: طول، شکل و جهت پارگی در انتخاب روش درمان مؤثر است.
• اندازه پارگی: پارگی‌های کوچک و بزرگ ممکن است رویکردهای متفاوتی داشته باشند.
• سن بیمار: کیفیت بافت مینیسک با افزایش سن ممکن است تغییر کند.
• سطح فعالیت: نیازهای شغلی، ورزشی و سبک زندگی در تصمیم‌گیری اهمیت دارند.
• وجود آسیب‌های هم‌زمان: مانند پارگی رباط صلیبی یا آسیب غضروف مفصل.
• شدت علائم: درد، قفل شدن زانو، تورم و محدودیت حرکتی از عوامل مهم تصمیم‌گیری هستند.

معرفی درمان طبیعی : درمان خانگی زانودرد با زردچوبه

مزایای آرتروسکوپی زانو

آرتروسکوپی زانو به دلیل استفاده از برش‌های کوچک و ابزارهای ظریف، یکی از رایج‌ترین روش‌های جراحی کم‌تهاجمی در ارتوپدی محسوب می‌شود. با این حال، مزایای این روش زمانی قابل انتظار است که بیمار به‌درستی انتخاب شده باشد و آرتروسکوپی برای مشکل او اندیکاسیون مناسبی داشته باشد.

در ادامه، مهم‌ترین مزایای این روش را بررسی می‌کنیم.

۱. برش‌های کوچک‌تر نسبت به جراحی باز

در آرتروسکوپی، جراح به‌جای ایجاد یک برش بزرگ، معمولاً از چند برش کوچک برای ورود دوربین و ابزارهای جراحی استفاده می‌کند. این موضوع باعث می‌شود آسیب به پوست و بافت‌های اطراف مفصل نسبت به بسیاری از جراحی‌های باز کمتر باشد.

۲. مشاهده مستقیم ساختارهای داخل مفصل

یکی از مهم‌ترین مزایای آرتروسکوپی، امکان مشاهده مستقیم داخل مفصل زانو است. تصاویر بزرگ‌نمایی‌شده‌ای که آرتروسکوپ در اختیار جراح قرار می‌دهد، بررسی دقیق ساختارهایی مانند مینیسک، رباط‌ها، غضروف مفصلی و پرده سینوویال را امکان‌پذیر می‌کند.

معرفی آمپول : آمپول تریامسینولون برای چیست

۳. امکان تشخیص و درمان در یک جلسه

در بسیاری از موارد، اگر هنگام بررسی مفصل مشخص شود که ضایعه با آرتروسکوپی قابل درمان است، جراح می‌تواند همان زمان اقدام درمانی مناسب را انجام دهد.

برای مثال ممکن است:

• مینیسک ترمیم شود.
• بخشی از مینیسک آسیب‌دیده برداشته شود.
• جسم آزاد داخل مفصل خارج شود.
• برخی ضایعات غضروفی درمان شوند.

این موضوع باعث می‌شود بیمار در بسیاری از موارد نیازی به جراحی جداگانه برای درمان نداشته باشد.

۴. آسیب کمتر به بافت‌های اطراف مفصل

از آنجا که در آرتروسکوپی دسترسی به مفصل از طریق برش‌های کوچک انجام می‌شود، معمولاً عضلات و بافت‌های نرم اطراف زانو کمتر از جراحی باز تحت تأثیر قرار می‌گیرند. البته میزان این تفاوت به نوع جراحی و وسعت آسیب بستگی دارد.

۵. درد کمتر پس از جراحی در برخی بیماران

مطالعات نشان داده‌اند که بسیاری از بیماران پس از آرتروسکوپی، در مقایسه با برخی جراحی‌های باز، درد کمتری را تجربه می‌کنند. البته شدت درد پس از عمل به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله:

• نوع آسیب
• اقدام درمانی انجام‌شده
• آستانه تحمل درد
• رعایت برنامه توانبخشی
• وجود بیماری‌های زمینه‌ای

بنابراین، تجربه درد در همه بیماران یکسان نیست.

۶. احتمال بازگشت سریع‌تر به فعالیت‌های روزمره

در بسیاری از بیماران، به دلیل کم‌تهاجمی بودن آرتروسکوپی، بازگشت به فعالیت‌های روزمره نسبت به برخی جراحی‌های باز سریع‌تر است. با این حال، مدت زمان بهبودی به نوع عمل انجام‌شده بستگی دارد.

برای مثال، دوره نقاهت پس از ترمیم مینیسک معمولاً با برداشت بخشی از مینیسک یکسان نیست و ممکن است محدودیت‌های حرکتی و برنامه توانبخشی متفاوتی داشته باشد.

معرفی پماد : کاربرد پماد لیدوکائین

عوارض و خطرات احتمالی آرتروسکوپی زانو

آرتروسکوپی زانو به‌طور کلی یک جراحی کم‌تهاجمی محسوب می‌شود و بیشتر بیماران بدون بروز عوارض جدی، دوران نقاهت خود را پشت سر می‌گذارند. با این حال، مانند هر عمل جراحی دیگری، این روش نیز بدون خطر نیست و ممکن است با برخی عوارض کوتاه‌مدت یا نادر همراه باشد.

نکته مهم این است که بروز این عوارض در همه بیماران اتفاق نمی‌افتد و احتمال آن‌ها به عواملی مانند نوع جراحی، وضعیت سلامت بیمار، بیماری‌های زمینه‌ای و رعایت مراقبت‌های قبل و بعد از عمل بستگی دارد.

شایع‌ترین عوارض پس از آرتروسکوپی زانو

بیشتر عوارضی که پس از آرتروسکوپی مشاهده می‌شوند، موقتی هستند و با گذشت زمان یا درمان مناسب برطرف می‌شوند.

درد و ناراحتی محل جراحی

احساس درد خفیف تا متوسط در چند روز اول پس از جراحی طبیعی است. شدت درد به نوع عمل انجام‌شده، وسعت آسیب و شرایط هر بیمار بستگی دارد و معمولاً به‌تدریج کاهش پیدا می‌کند.

مطالعه بیشتر : علت پا درد بعد از رابطه زناشویی

تورم زانو

وجود مقداری تورم پس از جراحی نیز شایع است. این تورم معمولاً بخشی از پاسخ طبیعی بدن به جراحی محسوب می‌شود و با رعایت برنامه مراقبتی که پزشک یا تیم درمان توصیه می‌کند، به مرور کاهش می‌یابد.

خشکی یا کاهش موقت دامنه حرکتی

برخی بیماران ممکن است در هفته‌های ابتدایی، احساس خشکی مفصل یا محدودیت در حرکت زانو داشته باشند. انجام برنامه توانبخشی و تمرینات تجویزشده توسط متخصص درمان می‌تواند در بهبود دامنه حرکتی نقش مهمی داشته باشد.

کبودی اطراف محل برش‌ها

کبودی خفیف در اطراف برش‌های جراحی معمولاً جای نگرانی ندارد و در بسیاری از بیماران طی چند هفته به‌تدریج برطرف می‌شود.

مقایسه عوارض شایع و عوارض نادر