خشکی زانو زمانی رخ میدهد که مفصل زانو نتواند مانند گذشته آزادانه خم و صاف شود و حرکت آن با احساس سفتی، درد یا مقاومت همراه باشد. این وضعیت میتواند پس از بیتحرکی طولانی، جراحت، التهاب یا حتی در اثر بیماریهای مفصلی مانند آرتروز ایجاد شود. در مراحل اولیه، خشکی معمولاً موقتی است و با کمی حرکت یا گرما کاهش مییابد؛ اما در صورت تداوم، ممکن است نشاندهندهی چسبندگی مفصلی یا آسیب ساختاری در زانو باشد.
به گفتهی کلینیک مایو (Mayo Clinic)، محدود شدن دامنه حرکتی زانو یکی از نخستین نشانههای شروع فرسایش مفصل است و اگر به موقع درمان نشود، میتواند باعث ضعف عضلات اطراف، تغییر در نحوهی راه رفتن و افزایش خطر آرتروز زودرس شود. بنابراین آگاهی از علت خشکی و اقدام سریع برای درمان، نقش مهمی در حفظ سلامت زانو دارد.
در این مقاله بهطور کامل بررسی میکنیم که خشکی زانو چیست، چرا اتفاق میافتد، چه علائمی دارد، چگونه میتوان آن را درمان یا پیشگیری کرد، چه ورزشهایی مفید هستند و چه تغذیهای به کاهش التهاب و تقویت مفصل کمک میکند.
خشکی زانو چیست؟
سفتی یا کاهش انعطافپذیری زانو زمانی رخ میدهد که بافتهای درون مفصل، مانند غضروف، کپسول مفصلی و تاندونها، توان لغزش طبیعی خود را از دست میدهند. در این حالت، فرد هنگام حرکت احساس فشار یا مقاومت میکند و خم و راست کردن زانو برایش دشوار میشود. (درمان خانگی خم نشدن زانو)
در مفصل سالم، لایهای از مایع لغزنده به نام مایع سینوویال وجود دارد که باعث حرکت نرم استخوانها روی یکدیگر میشود. هر عاملی که این مایع را کاهش دهد یا موجب التهاب در بافتهای اطراف شود، باعث میگردد زانو “خشک” یا “گیردار” شود. این مشکل ممکن است بهصورت موقتی، مثلاً بعد از نشستن طولانی، ظاهر شود یا در اثر بیماریهای مزمن مثل آرتروز (علائم آرتروز) و التهاب مفصل، به شکل دائمی باقی بماند.
سفتی مفصل در بسیاری از افراد ابتدا بهصورت احساس سنگینی یا تقتق جزئی بروز میکند، اما اگر نادیده گرفته شود، به مرور دامنهی حرکتی زانو را کاهش داده و حتی روی تعادل بدن نیز تأثیر میگذارد. آگاهی از این فرآیند و علتهای زمینهای آن میتواند به پیشگیری از آسیبهای جدیتر کمک کند، موضوعی که در بخش بعدی با جزئیات بررسی خواهیم کرد.
علت خشکی زانو چیست؟
سفت شدن یا محدودیت حرکتی زانو معمولاً زمانی رخ میدهد که ساختارهای درون مفصل بهدرستی کار نکنند. این مشکل ممکن است بهدلیل التهاب، آسیب فیزیکی یا حتی کمتحرکی طولانی ایجاد شود. در واقع، هر عاملی که مایع لغزندهی مفصل (سینوویال) را کاهش دهد یا باعث تورم و چسبندگی در بافتهای داخلی شود، میتواند حرکت زانو را دشوار کند.
از دیدگاه پزشکی، دلایل بروز سفتی مفصل زانو به چند گروه اصلی تقسیم میشود:
1. علل ساختاری
بیماریهایی مانند آرتروز، پارگی منیسک (تست پارگی مینیسک زانو) یا آسیب رباطها باعث تغییر شکل یا ناهماهنگی در مفصل میشوند. در این حالت، استخوانها بهدرستی روی هم نمیلغزند و زانو حالت خشک یا قفلشده پیدا میکند.
2. علل عملکردی
بیتحرکی، ضعف عضلات چهارسر و همسترینگ یا نشستنهای طولانیمدت باعث کاهش خونرسانی و تجمع مواد التهابی در مفصل میشوند. این عوامل بهمرور انعطاف زانو را کم کرده و حس سفتی یا سنگینی ایجاد میکنند.
3. علل التهابی و متابولیک
در بیماریهایی مانند آرتریت روماتوئید (علائم روماتیسم زانو) یا نقرس، التهاب مفصل منجر به تورم، درد و محدود شدن دامنه حرکتی میشود. از طرف دیگر، کمبود ویتامین D یا کلسیم نیز میتواند بر عملکرد مفصل تأثیر گذاشته و انعطافپذیری را کاهش دهد.
4. علل موقتی
برخی شرایط مانند سرمای شدید، کمآبی بدن، یا انجام فعالیت ورزشی بدون گرمکردن کافی نیز بهطور موقت موجب خشکی و مقاومت در حرکت زانو میشوند که معمولاً پس از استراحت یا ماساژ برطرف میگردند.
علت خشکی زانو بعد از نشستن
بسیاری از افراد پس از چند ساعت نشستن، هنگام برخاستن احساس سنگینی یا قفل شدن مفصل دارند. دلیل این حالت کاهش جریان خون و کند شدن گردش مایع سینوویال در مفصل است. زمانی که زانو برای مدت طولانی در یک زاویه ثابت بماند، مایع لغزنده بهخوبی در مفصل پخش نمیشود و بافتها برای حرکت مجدد نیاز به چند دقیقه زمان دارند تا گرم و روان شوند. در افراد چاق یا کمتحرک، این وضعیت بیشتر و شدیدتر رخ میدهد.
علت خشکی زانو در جوانان
برخلاف تصور عمومی، این مشکل فقط مختص سالمندان نیست. در جوانان نیز بینظمی در تمرینات ورزشی، کمبود استراحت و ضعف عضلات پشتی ران و ساق میتواند باعث کاهش دامنه حرکتی مفصل شود. استفادهی طولانی از وسایل دیجیتال و نشستن پشت میز هم موجب انقباض مداوم عضلات و کاهش انعطاف زانو میگردد. کمبود مواد مغذی مانند ویتامین D یا پروتئین نیز در عملکرد طبیعی تاندونها و لیگامانها اختلال ایجاد میکند.
سفتی مفصل زانو بعد از عملهای جراحی (رباط، مینیسک یا تعویض مفصل)
پس از هر نوع جراحی روی مفصل زانو، بدن برای ترمیم بافتهای آسیبدیده واکنش التهابی نشان میدهد. این التهاب موقت در برخی بیماران باعث تورم، تجمع مایع و در نتیجه کاهش دامنهی حرکتی میشود. اگر مفصل در این مرحله بهدرستی و بهموقع حرکت داده نشود، بافتهای فیبروزی درون زانو شروع به چسبندگی میکنند؛ پدیدهای که در پزشکی به آن آرتروفیبروز (Arthrofibrosis) گفته میشود. به همین دلیل، فیزیوتراپی زودهنگام و تمرینهای کنترلشده اهمیت بسیار زیادی دارند.
خشکی زانو بعد از عمل رباط صلیبی (ACL Reconstruction)
در جراحی بازسازی رباط صلیبی، حرکات زانو برای چند هفته محدود میشود تا پیوند تثبیت گردد. اما در صورت تأخیر در شروع تمرینات توانبخشی یا تورم طولانیمدت، زانو دچار چسبندگی میشود. پزشکان توصیه میکنند دامنهی حرکتی در همان هفتههای اول بهتدریج بازگردانده شود تا از خشک شدن مفصل جلوگیری گردد.
خشکی زانو بعد از عمل مینیسک
در ترمیم یا برداشت بخشی از مینیسک، عضلات اطراف زانو (بهویژه چهارسر ران) برای مدتی ضعیف میشوند. این ضعف باعث میشود کنترل حرکات زانو کاهش یابد و مفصل بهمرور سفتتر شود. انجام تمرینات ایزومتریک، استفاده از کمپرس گرم و آبدرمانی از روشهای مؤثر برای بازگرداندن دامنه حرکتی هستند.
خشکی زانو بعد از تعویض مفصل زانو
در عمل تعویض مفصل، معمولاً پروتز مصنوعی جایگزین سطوح مفصلی میشود. گاهی به دلیل التهاب بیش از حد، چسبندگی بافتی یا اضطراب بیمار نسبت به حرکت دادن پا، مفصل مصنوعی هم دچار سفتی میگردد. تمرینات کششی تحت نظر فیزیوتراپیست، ماساژ ملایم با دستگاههای اولتراسوند و استفاده از زانوبندهای حمایتی از جمله روشهای توصیهشده در این مرحله هستند.
به گفتهی موسسهی Cleveland Clinic، شروع فیزیوتراپی ظرف ۴۸ ساعت پس از جراحی زانو، خطر چسبندگی مفصل را تا بیش از ۶۰٪ کاهش میدهد.
اگر بعد از چند هفته تمرین منظم، سفتی همچنان باقی بماند، پزشک ممکن است از روشهای پیشرفتهتر مانند تزریق هیالورونیک اسید یا آرتروسکوپی برای آزادسازی چسبندگی استفاده کند.
علائم سفتی و کاهش دامنه حرکتی زانو
کاهش انعطاف یا سختی مفصل زانو معمولاً بهآرامی بروز میکند و در ابتدا تنها با احساس سنگینی یا محدودیت در حرکت همراه است. با پیشرفت مشکل، فرد ممکن است در انجام فعالیتهای ساده مانند نشستن، برخاستن یا بالا رفتن از پلهها دچار دشواری شود.
شایعترین علائم خشکی زانو عبارتاند از:
- کاهش دامنه حرکتی: خم یا صاف کردن کامل پا دشوار میشود و زانو در موقعیت نیمهخم باقی میماند.
- احساس خشکی یا قفل شدن مفصل: بهویژه پس از خواب شبانه یا نشستن طولانی.
- درد هنگام حرکت: ممکن است در جلوی زانو یا در عمق مفصل احساس شود.
- تورم خفیف تا متوسط: نشاندهندهی التهاب یا تجمع مایع در مفصل است.
- صدای تقتق یا ساییدگی (Crepitus): در هنگام خم و راست کردن پا شنیده میشود و معمولاً ناشی از اصطکاک بین سطوح مفصلی است.
- ضعف عضلات اطراف زانو: بهویژه در عضلهی چهارسر ران که موجب ناپایداری در راه رفتن میشود.
- خشکی صبحگاهی زانو: علامت مشخص التهاب مزمن مفصل یا آرتریت است که پس از چند دقیقه حرکت کاهش مییابد.
در صورت بروز این علائم، تأخیر در درمان میتواند باعث چسبندگی بافتی و حتی تخریب تدریجی غضروف شود (بهترین قرص غضروف ساز زانو). بنابراین، مراجعهی زودهنگام به پزشک یا فیزیوتراپیست نقش مهمی در حفظ حرکت طبیعی مفصل دارد.
درمان خشکی زانو؛ از روشهای خانگی تا فیزیوتراپی تخصصی
درمان محدودیت حرکتی زانو به علت زمینهای آن بستگی دارد، اما هدف کلی همیشه یکسان است: کاهش التهاب، افزایش دامنه حرکتی، و بازگرداندن عملکرد طبیعی مفصل. در بسیاری از موارد، ترکیبی از روشهای خانگی، تمرینات فیزیوتراپی و درمانهای پزشکی بهترین نتیجه را ایجاد میکند.
درمانهای خانگی و مراقبتهای اولیه
برای بسیاری از بیماران، بهویژه در مراحل ابتدایی، اقدامات ساده خانگی میتواند بهطور قابلتوجهی علائم را کاهش دهد:
- استفاده از کمپرس گرم یا سرد
- گرما باعث افزایش خونرسانی و کاهش سفتی عضلات میشود، در حالیکه سرما التهاب و تورم را کم میکند. معمولاً در مراحل حاد (هنگام تورم زیاد) کمپرس سرد، و پس از آن برای نرم شدن مفصل کمپرس گرم توصیه میشود.
- ماساژ ملایم مفصل
- ماساژ روزانه با حرکات دایرهای آرام به پخش بهتر مایع مفصلی (سینوویال) کمک میکند و از تجمع مایع و التهاب جلوگیری میکند. استفاده از روغنهای گیاهی مانند اوکالیپتوس یا زنجبیل میتواند اثر تسکینی بیشتری داشته باشد. (بهترین روغن برای خشکی زانو)
- استراحت نسبی و پرهیز از فشار بیش از حد
- زانو باید در طول روز حرکت داشته باشد، اما اعمال فشار ناگهانی یا ایستادن طولانی میتواند التهاب را تشدید کند. تعادل میان استراحت و حرکت ملایم، کلید بهبود مفصل است.
- مصرف داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs)
- داروهایی مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن با تجویز پزشک، در کنترل التهاب و درد نقش دارند (بهترین قرص برای خشکی زانو). با این حال مصرف خودسرانه یا طولانیمدت آنها توصیه نمیشود.
- آبدرمانی در منزل
- قرار گرفتن در آب گرم (۳۵ تا ۳۷ درجه سانتیگراد) باعث کاهش وزن وارد بر مفصل و تسهیل حرکت میشود. انجام حرکات سبک مانند خم و راست کردن پا در آب، یکی از مؤثرترین روشها برای کاهش خشکی و بازگرداندن انعطافپذیری زانو است.
- استفاده از زانوبند طبی
- استفاده از این ابزارهای توانبخشی، به حمایت از مفصل و همینطور کاهش سفتی کمک میکند. این وسیله بهویژه برای افرادی که پس از عمل جراحی یا بیتحرکی طولانی دچار محدودیت حرکتی شدهاند، مفید است. در این زمینه، استفاده از زانوبندهای پیشرفته مانند زانوبند زاپیامکس میتواند نقش مؤثری در تسریع روند بهبود و کاهش خشکی مفصل ایفا کند. مرور نظرات درباره زاپیامکس نشان میدهد که بسیاری از بیماران بهبود انعطافپذیری و کاهش درد را پس از چند هفته استفاده تجربه کردهاند. همچنین، عوارض زاپیامکس گزارش نشده و این محصول برای استفاده طولانیمدت ایمن است.
فیزیوتراپی و تمرینات تخصصی
در صورتی که سفتی مفصل ادامه پیدا کند یا بعد از عمل جراحی رخ دهد، فیزیوتراپی نقش اساسی در بهبود دارد.
تمرینات کششی، تقویتی و تعادلی زیر تحت نظر متخصص انجام میشود:
- حرکات باز و بسته کردن زانو برای بازگرداندن دامنه حرکتی
- تمرینات تقویت عضله چهارسر ران و همسترینگ
- الکتروتراپی، اولتراسوند و لیزر درمانی برای کاهش التهاب و تحریک ترمیم بافتی
- آبدرمانی تخصصی در فیزیوتراپی جهت کاهش وزن مفصل و تمرین در محیط کمفشار
بر اساس گزارش انجمن فیزیوتراپی آمریکا (APTA)، انجام تمرینات کششی زانو حداقل سه بار در هفته، میزان خشکی مفصل را تا ۴۰٪ کاهش میدهد.
درمانهای پزشکی پیشرفته
در موارد مقاوم یا چسبندگی شدید مفصل، پزشک ممکن است روشهای زیر را توصیه کند:
- تزریق هیالورونیک اسید یا پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) برای بهبود لغزندگی مفصل
- تزریق کورتیزون در موارد التهاب شدید
- آرتروسکوپی زانو برای برداشت چسبندگیهای داخلی در خشکیهای پیشرفته
در بسیاری از بیماران، ترکیب فیزیوتراپی منظم، تغذیهی ضدالتهاب و مراقبت خانگی میتواند ظرف چند هفته تا چند ماه موجب بازگشت حرکت طبیعی مفصل شود.
مطالعه بیشتر: بهترین پماد برای خشکی زانو چیست؟
ورزش برای خشکی زانو؛ افزایش انعطاف با چند حرکت ساده
فعالیت بدنی منظم، یکی از مؤثرترین روشها برای برطرف کردن سفتی مفصل و بازگرداندن حرکت طبیعی زانو است. این حرکات با افزایش جریان خون، تقویت عضلات اطراف زانو و تحریک تولید مایع لغزنده مفصلی، به کاهش درد و بهبود انعطاف کمک میکنند.
طبق گزارش Arthritis Foundation، تمرینات کششی روزانه میتوانند پیشرفت خشکی مفصل را تا حدود ۴۵٪ کاهش دهند.
در ادامه چند حرکت ساده و ایمن معرفی شده که انجام آنها در خانه نیز امکانپذیر است:
- بالا بردن پا در حالت درازکش:
به پشت بخوابید، یک پا را صاف نگه دارید و بهآرامی بالا بیاورید، چند ثانیه نگه دارید و پایین بیاورید. این حرکت عضلهی چهارسر ران را تقویت میکند و از بیتحرکی مفصل جلوگیری میکند. - خم و راست کردن تدریجی زانو:
روی صندلی بنشینید، پاشنه پا را جلو ببرید تا زانو صاف شود، سپس دوباره خم کنید. این تمرین گردش خون را افزایش داده و دامنه حرکتی مفصل را بازمیگرداند. - کشش عضلات پشت ران (همسترینگ):
در حالت نشسته، پا را جلو دراز کرده و بدن را به سمت پا خم کنید تا کشش ملایمی در پشت ران احساس شود. این حرکت مانع کوتاه شدن عضلات و محدود شدن مفصل میشود. - تمرین در آب گرم:
حرکت دادن پا در آب، بدون وارد شدن فشار زیاد، باعث نرم شدن مفصل و بهبود حرکت میشود. آبدرمانی بهویژه برای افرادی که بعد از جراحی دچار محدودیت حرکتی هستند مفید است. - تمرینات تعادلی سبک:
ایستادن روی یک پا یا استفاده از توپ تعادل، عضلات تثبیتکننده زانو را فعال کرده و پایداری مفصل را افزایش میدهد.
انجام منظم این حرکات، همراه با تنفس آرام و کنترلشده، به مرور موجب کاهش سفتی و بازگشت دامنهی حرکتی طبیعی زانو خواهد شد.
برای خشکی زانو چه بخوریم! تغذیه مناسب برای مفصل زانو
تغذیه مناسب نقش مهمی در حفظ سلامت مفاصل و کاهش التهاب دارد. برخی مواد غذایی میتوانند با تأمین ویتامینها و اسیدهای چرب مفید، به بهبود انعطاف زانو و جلوگیری از سفتی کمک کنند. (برای خشکی زانو چه بخوریم؟)
بر اساس مطالعات منتشرشده در مجلهی Arthritis & Rheumatology، رژیم غذایی ضدالتهاب میتواند درد مفاصل را تا ۳۰٪ کاهش دهد.
در ادامه، مواد غذایی مفید برای مفصل زانو معرفی شدهاند:
| نوع ماده غذایی | نمونهها | تأثیر بر سلامت مفصل |
|---|---|---|
| ماهیهای چرب | سالمون، ساردین، تن | منبع غنی از امگا۳؛ کاهش التهاب مفصل و بهبود لغزندگی مفصلی |
| میوهها و سبزیجات رنگی | پرتقال، هویج، فلفل دلمهای، کلم بروکلی | حاوی آنتیاکسیدانهایی مثل ویتامین C و بتاکاروتن برای محافظت از غضروف |
| روغنهای مفید و مغزها | روغن زیتون، گردو، بادام | تأمین چربیهای مفید برای حفظ انعطاف بافتهای نرم مفصل |
| ادویههای ضدالتهاب | زردچوبه، زنجبیل | ترکیبات فعال کورکومین و جینجرول باعث کاهش التهاب مفصل میشوند |
| لبنیات کمچرب | شیر و ماست کمچرب، دوغ طبیعی | سرشار از کلسیم و ویتامین D برای استحکام استخوانها و کاهش تحلیل مفصل |
| آب کافی | آب، دمنوشهای ملایم گیاهی | کمک به تولید مایع مفصلی و جلوگیری از خشکی ناشی از کمآبی بدن |
مواد غذایی که بهتر است محدود شوند:
- قند و نوشیدنیهای شیرین
- فستفودها و چربیهای ترانس
- گوشتهای فرآوریشده و نمک زیاد
رعایت تعادل در رژیم غذایی، همراه با فعالیت بدنی منظم، میتواند به مرور باعث کاهش التهاب و بهبود عملکرد مفصل زانو شود.
مطالعه بیشتر: بهترین روغن برای زانو درد
جلوگیری از سفتی مفصل زانو و تقویت مفاصل
برای حفظ سلامت مفصل و جلوگیری از خشکی زانو، رعایت چند عادت ساده در سبک زندگی میتواند بسیار مؤثر باشد:
- تحرک روزانه: از نشستن یا بیحرکتی طولانی پرهیز کنید. هر ۳۰ دقیقه چند قدم راه بروید یا زانوها را کمی خم و صاف کنید.
- کشش و گرم کردن: پیش از ورزش، چند دقیقه حرکات کششی و چرخشی انجام دهید تا مفصل آماده شود.
- تقویت عضلات اطراف زانو: تمرینات سبک برای چهارسر، همسترینگ و ساق پا باعث پایداری مفصل و جلوگیری از خشکی میشود.
- حفظ وزن مناسب: کاهش وزن اضافی فشار روی زانو را کم کرده و احتمال التهاب را کاهش میدهد.
- هیدراتاسیون کافی: نوشیدن آب کافی به تولید مایع مفصلی کمک میکند و مانع خشکی درون مفصل میشود.
- رژیم غذایی ضدالتهاب: مصرف ماهیهای چرب، سبزیجات رنگی، مغزها و روغن زیتون باعث کاهش التهاب مفصل میشود.
- کفش و نشستن درست: از کفشهای استاندارد استفاده کنید و در حالت نشسته زانو را در زاویهی ۹۰ درجه نگه دارید.
جمعبندی
خشکی مفصل زانو یکی از شایعترین مشکلات حرکتی در میان بزرگسالان و حتی جوانان است که معمولاً در اثر التهاب، بیتحرکی یا آسیب بافتی ایجاد میشود. اگرچه در مراحل اولیه ممکن است صرفاً با احساس سنگینی یا محدودیت جزئی همراه باشد، اما در صورت بیتوجهی میتواند به چسبندگی بافتی، تحلیل غضروف و کاهش دائمی دامنه حرکتی منجر شود.
درمان موفق این مشکل تنها با یک عامل ممکن نیست؛ بلکه نیازمند رویکردی چندبعدی است که شامل اصلاح سبک زندگی، تمرینات منظم فیزیوتراپی، تغذیه ضدالتهاب و حمایت مفصل با ابزارهای کمکی است. مطالعات بالینی نشان دادهاند که اجرای همزمان این روشها میتواند تا حد زیادی از پیشرفت آسیب جلوگیری کرده و حتی عملکرد مفصل را به سطح طبیعی بازگرداند.
در کنار درمان، پیشگیری اهمیت ویژهای دارد. حفظ وزن سالم، انجام حرکات کششی روزانه، نوشیدن آب کافی و توجه به وضعیت بدنی هنگام نشستن یا ورزش از سادهترین راهکارهایی هستند که در درازمدت از سفتی و فرسایش مفصل جلوگیری میکنند.
در نهایت، اگر با وجود این مراقبتها همچنان احساس خشکی، درد یا محدودیت حرکتی دارید، مراجعه به پزشک متخصص ارتوپدی یا فیزیوتراپیست ضروری است تا علت زمینهای بررسی و درمان هدفمند آغاز شود.
پرسشهای پرتکرار
1. خشکی زانو نشانه چیست؟
سفتی یا خشکی مفصل زانو معمولاً نشانهی التهاب یا کاهش مایع مفصلی است. این حالت میتواند در اثر آرتروز، آسیب رباطها یا بیتحرکی طولانی ایجاد شود. اگر خشکی با درد، تورم یا صدای تقتق همراه باشد، احتمال وجود التهاب مزمن یا چسبندگی بافتی مطرح است و باید توسط پزشک بررسی شود.
2. علت خشکی زانو بعد از نشستن طولانی چیست؟
این حالت معمولاً بهدلیل کاهش گردش مایع مفصلی و فشار مداوم بر بافتها ایجاد میشود. وقتی مدت زیادی در یک وضعیت ثابت میمانید، زانو برای حرکت مجدد نیاز به زمان دارد تا مایع لغزنده (سینوویال) در مفصل پخش شود. برای جلوگیری از این حالت، بهتر است هر ۳۰ تا ۴۵ دقیقه برخیزید و کمی راه بروید یا زانو را خم و صاف کنید.
3. برای خشکی زانو چی خوبه؟
حرکات کششی آرام، ماساژ ملایم با گرمای موضعی، و آبدرمانی از بهترین روشهای کاهش سفتی زانو هستند. مصرف غذاهای ضدالتهاب مانند ماهیهای چرب، سبزیجات رنگی و زردچوبه نیز به کاهش التهاب کمک میکند. در مواردی که خشکی طولانیمدت باشد، فیزیوتراپی و استفاده از زانوبند حرارتی حمایتی توصیه میشود.
4. چگونه خشکی زانو را از بین ببریم؟
برای از بین بردن سفتی زانو باید ترکیبی از تحرک منظم، تمرینات تقویتی و درمانهای فیزیوتراپی انجام شود. تمرینات در آب، کشش عضلات پشت ران و تقویت عضلهی چهارسر ران بیشترین تأثیر را دارند. در موارد شدید، تزریق هیالورونیک اسید یا درمانهای تخصصی زیر نظر پزشک مؤثر است.
5. حرکات اصلاحی برای خشکی زانو کداماند؟
حرکاتی مانند بالا بردن پا در حالت درازکش، خم و صاف کردن تدریجی زانو، و کشش همسترینگ از مهمترین تمرینات اصلاحی هستند. انجام این حرکات روزی دو تا سه نوبت، بدون درد و با حرکات کنترلشده، به بازگشت تدریجی انعطاف مفصل کمک میکند. آبدرمانی نیز مکمل مؤثری برای این حرکات است.
